Sushi słownik

Kalmar.
Solona ikra łososia.
Sushi w smażonym tofu. Cienko pokrojone, smażone tofu obgotowane na wolnym ogniu w osłodzonym sosie sojowym, wypełnione ryżem. Są różne sposoby przyrządzania (także odmienne składniki) w zależności od regionu. Potrawa często przygotowywana do bentō, na pikniki i na wynos.
Sardinops melanostictus - sardynka, sardyna, pilchard.
Pierożki podobne do kołdunów litewskich. Pełnią w chińskiej kuchni bardzo ważną rolę, gdyż są spożywane tradycyjnie z okazji nadejścia Nowego Roku. Jiaozi nadziewa się farszem, zakleja, a następnie smaży na złoty kolor.
"Sushi z taśmy", potrawy są ustawiane przez obsługę na taśmie przesuwającej się wokół.
Gryczany makaron soba na ciepło.
Ciasto rybne.
Filet z kaczki sous vide w sosie teriyaki podany z ryżem i świeżymi owocami oraz warzywami.
Krab.
Seriola dumerili - seriola olbrzymia.
Kanpio - suszone paski tykwy.
Stosowane jako przyprawa, suszone, sfermentowane filety ryby bonito, starte uprzednio na specjalnym heblu – katsuobushi kezuriki.
Technika obierania warzyw w sposób „kolumnowy”. Obrane w ten sposób warzywa (daikon, ogórek etc.) układa się warstwami i sieka się następnie w cieniutkie słupki (julienne).
Ikra śledzia, marynowana w soli lub suszona na słońcu.
Smażony ryż.
Panierowane grzyby Kinoko.
Mały, jednostronnie ostrzony nożyk wykonany z jednego kawałka stali, stosowany do prac wymagających ogromnej precyzji np. sasagiri.
Makaron japoński z cienkimi kawałkami smażonego tofu.
Jadalna odmiana morskich wodorostów o długich liściach.
Japońska herbata łodyżkowa. W jej skład wchodzą głównie szypułki liści krzewu herbacianego, ale także same liście. Orzeźwiająca i lekka zielona herbata o niższej zawartości kofeiny.
Czarna fasola sojowa.
Ogórek.
Thunnus thynnus - tuńczyk pospolity, pacyficzny tuńczyk błękitnopłetwy.
Maki - „sushi zwijane”, podawane w formie wałeczków ryżu owiniętych prasowanymi algami morskimi (nori), z wasabi, sosem sojowym i marynowanym imbirem.
Mata zrobiona z cieniutkiego bambusa. Niezbędna do rolowania Maki-Sushi.
Tradycyjna gęsta pasta japońska, produkowana ze sfermentowanej soi, najczęściej z dodatkiem ryżu lub jęczmienia, soli oraz drożdży.
Zupa miso - tradycyjna japońska zupa, spożywana w Japonii praktycznie codziennie jako dodatek do posiłków (również na śniadanie). Sporządzana jest na bazie bulionu dashi z dodatkiem pasty sojowej miso
Kluski przygotowywane z klejącego ryżu i mąki ryżowej. Kluseczki nadziewa się pastą z truskawek lub czerwonej fasoli i obtacza w czarnym sezamie. Mochi serwuje się zawsze z okazji Nowego Roku, ale Chińczycy jedzą je także na co dzień.
Obustronnie ostrzony tradycyjny japoński nóż, wyglądem przypominający nóż Usuba. Służy do krojenia ziół i warzyw.
Tradycyjne japońskie ciastko rybne, zaliczane do kamaboko.
Najstarsza forma sushi, a raczej sposób przechowywania ryb, a nie jedzenia ryżu.
Warzywa panierowane.
Nigiri - formowane w dłoni, najpopularniejsza obok maki-zushi postać tej potrawy.
Jadalne wodorosty używane zwykle do przygotowywania sushi.
Tradycyjny puszysty japoński placek z różnymi dodatkami – w tym również wege.
Oroshigane - tradycyjna japońska tarka złożona z drewnianej rękojeści i łopatki, na którą jest naciągnięta chropowata, bardzo twarda skóra rekina. Służy do ścierania świeżego korzenia wasabi na jednorodną pastę, nie strzępiąc go.
Makaron soba na zimno z utartym daikonem.
Formowane w kształcie prostopadłościanu, który uzyskuje się dzięki specjalnej formie nazywanej oshi-bako, w której układa się ryż i dodatki jednego rodzaju (np. makrelę) i następnie uciska je przez pewien czas. Jest wiele rodzajów o różnych nazwach i składnikach w zależności od regionu, np.: battera (od dawny port. bateira – mała łódź) w prefekturze Osaka, gozaemon-zushi w prefekturze Tottori, kaku-zushi w prefekturze Hiroszima.
Wilgotna gorąca ściereczka.